رباعی شمارهٔ ۱۲۹
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
آن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
گفتم که: ببوسم و نهم بر سینه
خود دیده رها نکرد و نگذاشت سرم
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
آن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
هوش مصنوعی: باد صبا از خاک، نامهای آورد و باعث شد که سرم به افراشته شود.
گفتم که: ببوسم و نهم بر سینه
خود دیده رها نکرد و نگذاشت سرم
هوش مصنوعی: گفتم که میخواهیم همدیگر را ببوسیم و احساساتمان را بیان کنیم، اما او اجازه نداد و به من اجازه نداد که سرم را به سینهاش بگذارم.