عنصری » رباعیات » شمارهٔ ۲۶

<div class="b" id="bn1"><div class="m1"><p>تا در دو جهان قضای معبود بُوَد</p></div>
<div class="m2"><p>تا خلق جهان و چرخ موجود بُوَد</p></div></div>
<div class="b" id="bn2"><div class="m1"><p>گر مُلک بُوَد به دست محمود بُوَد</p></div>
<div class="m2"><p>ور سعد بُوَد به دست مسعود بُوَد</p></div></div>

دیوان ابوالقاسم حسن بن احمد عنصری به اهتمام دکتر یحیی قریب (با مقدمه و حواشی و تعلیقات) - ابوالقاسم حسن بن احمد عنصری - تصویر ۱۹۱

دیوان استاد عنصری بلخی به کوشش دکتر محمد دبیر سیاقی (با حواشی و تعلیقات و تراجم احوال و فهارس و لغت نامه و مقابله با نسخه های خطی و چاپی) - عنصری بلخی - تصویر ۲۰

شمارهٔ ۲۷

تا در دو جهان قضای معبود بود
تا خلق جهان و چرخ موجود بود
گر ملک بود به دست محمود بود
ور سعد بود به دست مسعود بود

هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به قدرت و تقدیر خداوند دارند. می‌گویند تا زمانی که تقدیر الهی وجود دارد، خلق و موجودات جهان نیز وجود خواهند داشت. اگر سلطنت و پادشاهی باشد، به دست کسی چون محمود خواهد بود و اگر خوشبختی و سعادت باشد، به دست کسی چون مسعود خواهد بود. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده تأثیر اراده الهی بر سرنوشت بشر و دنیا است.

شمارهٔ ۲۵

شمارهٔ ۲۶

هوش مصنوعی: هرگاه خواسته‌های خداوند در دو جهان وجود داشته باشد، آنگاه خلق جهان و حرکت چرخ‌ها نیز برقرار خواهد بود.

تا در دو جهان قضای معبود بُوَد

تا خلق جهان و چرخ موجود بُوَد

هوش مصنوعی: اگر سلطنت در دست محمود باشد، خوب است و اگر در دست مسعود باشد، به سعادت می‌انجامد.

گر مُلک بُوَد به دست محمود بُوَد

ور سعد بُوَد به دست مسعود بُوَد

شمارهٔ ۲۶

اطلاعات

برگردان به زبان ساده