شمارهٔ ۵
ای برده قرار و صبر و تاب از دل ریش
لرزان بسر موی تو دلهای پریش
دادی سر زلفین مسلسل بر باد
صد خون خطا فکندی از گردن خویش
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: سید محمدرضا شهیم
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
ای برده قرار و صبر و تاب از دل ریش
لرزان بسر موی تو دلهای پریش
هوش مصنوعی: این بیت به بیان حالتی اشاره دارد که شخصی در مواجهه با عشق یا دلدادگی دچار اضطراب و پریشانی میشود. او مانند بردهای است که از قرار و آرامش بیبهره است و دلش به خاطر شکنندگی و ناپایداری عشق به تپش میافتد. این حالت موجب میشود که قلبها درگیر طوفان احساسات و دلتنگیها شوند و به نوعی به تصویر کشیده میشود که موهای معشوق در طبیعتی لرزان و متزلزل حاکم است.
دادی سر زلفین مسلسل بر باد
صد خون خطا فکندی از گردن خویش
هوش مصنوعی: تو با موهای پیچیدهات خوشحالی و زیبایی را به باد دادهای و در این مسیر، اشتباهات زیادی را فراموش کردهای.