بخش ۱۴ - از قول حضرت سکینه سلام الله علیها با ذو الجناح
لیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهای
پیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
برگبرگشته و تنخسته و بگسستهلگام
هوش خود باخته با حال تباه آمدهای
ای فرس قافلهسالار تو کشتند مگر
که تو با قافلهٔ آتش و آه آمدهای
اندکی پیش تو را بال هما بر سر بود
چه شد آن سایه که اینجا به پناه آمدهای
چون شد آن شاه و سپاهی که به میدان بردی
که تو تنها همه بیشاه و سپاه آمدهای
با رخ سرخ برفتی زیر ما تو کنون
چه خطا رفته که با روی سیاه آمدهای
با همان شاه که بردی تو به میدانِ بلا
بیگنه کشته عدو و تو گواه آمدهای
شه ما را مگر افکندهای ای اسب به خاک
عذرجویان ز پی عفو گناه آمدهای
بخش ۱۳ - زبان حال از قول جناب سکینه علیها سلام بذوالجناح: ای فرس با تو چه رخ داده که خود باختهایبخش ۱۵ - آمدن اهلبیت به مصرع شهدا و زبان حال از قول جناب زینب به حضرت سیدالشهداء: چون گرفتند ره کوی شهادت در پیش
اطلاعات
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
قالب شعری: غزل/قصیده/قطعه
منبع اولیه: سید محمدرضا شهیم
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
لیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهای
پیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
هوش مصنوعی: اما چرا بهدنبال اسب شاه آمدی؟ تو که همچون فیل هستی، پس چرا در راه مانده و گیج شدهای؟
برگبرگشته و تنخسته و بگسستهلگام
هوش خود باخته با حال تباه آمدهای
هوش مصنوعی: از شدت خستگی و ناامیدی، تو با حالتی بیمار و نااميد به اینجا آمدهای، گویا تمام نیرو و هوش خود را از دست دادهای و دیگر نمیتوانی به خوبی فکر کنی.
ای فرس قافلهسالار تو کشتند مگر
که تو با قافلهٔ آتش و آه آمدهای
هوش مصنوعی: ای اسب قافلهسالار، آیا تو را کشتند یا این که تو فقط با گروهی از آتش و حسرت آمدهای؟
اندکی پیش تو را بال هما بر سر بود
چه شد آن سایه که اینجا به پناه آمدهای
هوش مصنوعی: مدتی قبل تو در اوج و شکوه بودی و با قدرت و زیبایی درخشاندی، اما اکنون چه شده که به اینجا پناه آوردهای و از آن عظمت فاصله گرفتهای؟
چون شد آن شاه و سپاهی که به میدان بردی
که تو تنها همه بیشاه و سپاه آمدهای
هوش مصنوعی: وقتی آن پادشاه و سپاهی که تو را به میدان آوردند، اکنون میبینی که تو به تنهایی به اینجا آمدهای و دیگران بدون پادشاه و سپاه هستند.
با رخ سرخ برفتی زیر ما تو کنون
چه خطا رفته که با روی سیاه آمدهای
هوش مصنوعی: با صورت زیبا و سرخ به دل ما درخشیدی، حالا چه اشتباهی کردی که با چهرهای تیره و سیاه آمدهای؟
با همان شاه که بردی تو به میدانِ بلا
بیگنه کشته عدو و تو گواه آمدهای
هوش مصنوعی: تو با همان شاهی که در میدان جنگ بیدلیل دشمنان را کشتی، حالا به عنوان شاهد آمدهای.
شه ما را مگر افکندهای ای اسب به خاک
عذرجویان ز پی عفو گناه آمدهای
هوش مصنوعی: ای اسب، آیا تو ما را به زمین انداختهای به خاطر اینکه گناهکاران در پی بخشش آمدهاند؟