رباعی شمارهٔ ۲۲۶
باران به سر گرم دلی بر میریخت
بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت
پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز
کاین جان مرا خدای از آب انگیخت
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
باران به سر گرم دلی بر میریخت
بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت
هوش مصنوعی: باران با شدت بر دل شاداب و خوشحال میبارید و زمانی که باران به شدت میبارید، او به سرعت به خانه پناه میبرد.
پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز
کاین جان مرا خدای از آب انگیخت
هوش مصنوعی: پرندهای خوشحال در آسمان پرواز میکند و میگوید که از این بالها بر من بریز، زیرا این روح و زندگی من را خداوند از آب زنده کرد.
خوانش ها
رباعی شمارهٔ ۲۲۶ به خوانش بهناز شکوهی
حاشیه ها
1398/02/14 06:05
مهدی قناعت پیشه
چو باران بر سر دلی گرم زیاد بارید،دل به درون خانه اش گریخت و مرغابی شاد وپرزنان میخواهدکه باران براو بباردکه هم جنس آب است.خداوند نیاز هر موجود با نحوه وهدف خلقت او را یکی ویا در یک مسیر قرارداده است.

مولانا