رباعی شمارهٔ ۱۷۶۰
این عرصه که عرض آن ندارد طولی
بگذار عمارتش بهر مجهولی
پولیست جهان که قیمتش نیست جوی
یا هست رباطی که نیرزد پولی
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
این عرصه که عرض آن ندارد طولی
بگذار عمارتش بهر مجهولی
هوش مصنوعی: این دنیا که نه انتهایی دارد و نه پایانی، بهتر است برای چیزهایی که نمیشناسیم و نمیدانیم، به ساخت و ساز و ایجاد دنیای جدید بپردازیم.
پولیست جهان که قیمتش نیست جوی
یا هست رباطی که نیرزد پولی
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به ارزش واقعی و غیرقابل قیمت برخی چیزها اشاره میکند. او میگوید که برخی از داراییها و ارزشها در دنیا به اندازهای گرانبها هستند که نمیتوان برای آنها قیمتی تعیین کرد. در عوض، صحبت از اشیاء بیارزش و کماهمیت میکند که اگرچه ممکن است پولی به نظر برسند، اما اساساً ارزش واقعی ندارند.