هوش مصنوعی: کودک نازنینی که بدنش مانند نقره درخشان شده، وقتی از شیر مادر دست می‌کشد، چقدر زبانش شیرین و دلپذیر می‌شود!

هوش مصنوعی: بسیاری از دل‌ها هستند که با هر نسیمی شکسته می‌شوند، مانند گلی که در بهار جوانی در باغی می‌شکفد.

هوش مصنوعی: آن یوسف عزیز، که جانم را پر کرده، چنان در دل من جا گرفته است که می‌گویم تنم مانند پیراهنی گرد او شده است.

هوش مصنوعی: ای کاش عمرم طولانی باشد تا از نعمت و رحمت سلطانی بهره‌مند شوم، زیرا از برکت وجود او، عشق من به گونه‌ای به استقبال مرگ رفته است که همچون کفن عاشقانه‌ای برایم در آمده است.

هوش مصنوعی: بسیاری از مردان خدایی وجود دارند که وقتی به عشق می‌رسند، چهره‌شان مانند گل سرخ می‌شود و از شوق و هیجان، رنگ صورتشان به قرمزی خون تغییر می‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی که به چهره ی زیبایت نگاه کردم، حالا تمامی احساسات درونم شبیه من شد.

هوش مصنوعی: وقتی که جانم را از خاک بر می‌دارند، ای سرور ولایت، معبدی بساز که دل من مست و شاداب شده است.

هوش مصنوعی: خسرو از احوال دلم ناراحت و عصبانی است؛ زیرا با دل خودش راجع به من سخن گفته است.