هوش مصنوعی: غم و اندوه ما از آن معشوقه بازیگوش است، اگر او ما را بنده نکند، همچنان این دل شوریده ما را آرام نخواهد کرد.

هوش مصنوعی: شیرینی صحبت‌های او نتیجه هنر خداوند است وگرنه لب‌های دیگران نمی‌توانند به خوشمزگی و شیرینی او باشند.

هوش مصنوعی: او از سر تا پا پر از هنر و زیبایی است، اما تنها مشکلش این است که با بندگان سازگاری ندارد.

هوش مصنوعی: حالا که او مرا به قتل رساند، بگذارید بگویند که به خاطر غم و اندوه خود، شرمنده نشود و از خود کم نگذارد.

هوش مصنوعی: دوست من، از شدت ناراحتی تو به مرگ نزدیک شدم و از ظلمی که به من می‌شود رهایی یافته‌ام. اگر دوباره لب‌های سرخ تو مرا بیدار کند، دیگر بنده نخواهم شد.

هوش مصنوعی: تو گفتی که به خاطر خجالت و افتادگی‌ات دل‌ت شکست، اما آیا خودت را می‌دانی که در برابر تو چقدر بی‌ارزش است؟

هوش مصنوعی: بهتر است که از دل خسرو بیچاره بیرون بیایی، زیرا این مکان در این آتش سوزان باقی نخواهد ماند.