هوش مصنوعی: سروهایی مانند تو در مناطق خلخال و نوشاد وجود ندارند و این نازکی و زیبایی در گل و شمشاد دیده نمی‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی تو خوشحالی، ای دوست، دل‌های ویران بیشتر به زندگی می‌آیند تا آن سینه‌ای که از قبل پر از خوشحالی باشد.

هوش مصنوعی: غم‌ها را در دل می‌خورم و ناله‌هایم را به تو نمیرسانم، زیرا دل‌زخمی‌ها نمی‌توانند فریاد بزنند.

هوش مصنوعی: گفتی که برای تو بر سر این راه خاک بریزم، ولی بر سر آن کسی که در این شادی نباشد، خاک نمی‌ریزم.

هوش مصنوعی: هرگز نخواهی دانست که روزی به یاد تو نیستم، اما امیدوارم آن روز نیاید که من تو را فراموش کنم.

هوش مصنوعی: من تو را از بابت رفتارت معذور می‌دانم، زیرا در بین مردم خوب، شایسته نیست که به دیگران ظلم کنند.

هوش مصنوعی: از ناامیدی و دلشکستگی فرار کن، زیرا وقتی تو آنجا باشی، دل‌ها نمی‌توانند آرام و شاداب باشند.

هوش مصنوعی: ای زاهد، به من طعنه نزن، اگر من توبه‌ام را شکستم. عاشق ممکن است بارها توبه کند، اما عشق حقیقی هیچگاه از بین نمی‌رود.

هوش مصنوعی: جانم را به تو می‌سپارم، زیرا اگر بخواهی که دل به سویی برود، باید از تو تلاشی جدی ببینم وگرنه مانند نسیمی خواهد بود که بی‌هدف در حال وزیدن است.

هوش مصنوعی: هرچند خسرو در گفتار و سخنوری ماهر است، اما دل من به زیبایی و جادوی تو نمی‌تواند تسلط یابد.