هوش مصنوعی: زلف تو همچون دام برای دل‌های باهوش و حکیم است، و دل که در این تله گرفتار شده، به سختی می‌تواند از آن رها شود.

هوش مصنوعی: در دل من درختی از صبر و استقامت وجود داشت که بادی از جانب تو وزید و آن را از ریشه برانید.

هوش مصنوعی: ما در گذشته افرادی عاقل و خردمند بودیم، اما عشق تو بر ما چنان تأثیر گذاشت که دیگر دیوانه شدیم و عقلت را از دست دادیم.

هوش مصنوعی: دروغ تو به قدری شیرین و جذاب است که حتی اگر از هم جدا شوی، مثل حلوای لاغر نمی‌توان از آن لذت برد. در واقع، تو آنقدر تاثیرگذار هستی که سوگند و قسم‌هایت هم بر زندگی‌ام تاثیر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: ای باد، برو و زلف آن دختر را به بازی بگیر و بر حال بی‌تاب و نگران او رحم کن.

هوش مصنوعی: من همیشه منتظر یک حرف bitter بودم، و روزی نیامد که از خوشبختی آن لعل شیرین خندان بکاهد.

هوش مصنوعی: دوستانی که تنها به دنبال خوشی‌ها هستند، چه چیزی از عشق می‌دانند؟ شکر و قند نمی‌تواند تشنه‌ای را که به دنبال شراب است، سیراب کند.

هوش مصنوعی: اجازه بده که راز دل که در پس این پرده بود، اکنون بیرون بیاید؛ چرا که این پرده دیگر جای مناسبی برای نگهداری آن نیست.

هوش مصنوعی: هرگز تصویر تو از دل خسرو پاک نمی‌شود، همان‌طور که اثر داغ خداوند از ران سگ‌ها محو نمی‌گردد.