هوش مصنوعی: کسی مثل من که عاشق است، هرگز نمی‌تواند از محبوبی چون تو که زیبایی و فریبندگی خاصی دارد، فاصله بگیرد.

هوش مصنوعی: یک بار تو را دیدم و جانم با تو دوباره زنده شد. حالا از دیدگانم نرو، زیرا اگر بروی، دیگر نمی‌توانم تو را ببینم.

هوش مصنوعی: وقتی حال دل مرا می‌پرسی، من چنان از زیبایی چهره‌ات شگفت‌زده می‌شوم که نمی‌توانم چیزی بگویم و صدایم درمی‌آید.

هوش مصنوعی: گفتی که رسوا شدم، اشکالی ندارد؛ به راحتی با یک بوسه می‌توانی دهانم را ببندی تا رازهایم فاش نشود.

هوش مصنوعی: شخصی که درونت وجود دارد و همیشه با تمام ناز و زیبایی‌اش در قلبت ساکن است، کیست، آیا تو از او خبر نداری؟

هوش مصنوعی: خط تو به قدری زیبا و شگفت‌انگیز است که من به شدت متعجبم که چگونه از دل و جان من بیچاره نمی‌تواند خارج شود.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس دیوانه‌ی کسانی که نیکو هستند را نمی‌سنجند، مگر اینکه ابتدا کسی جانباز و فداکار از میان آنان خارج شود.

هوش مصنوعی: چون دستان غم‌های خسرو به حدی زیاد و مکرر ضربه زده‌اند، از این به بعد دیگر هیچ ناله‌ای از او بیرون نخواهد آمد.