هوش مصنوعی: شب گذشته چهره‌ای مانند ماه را دیدم که آشنا بود. جانم را فدای او می‌کنم، هرچند که برای جانم مصیبت‌هایی تحمل کرده‌ام.

هوش مصنوعی: به خاطر حسی که داشتم، دیروز درباره وضعیت من صحبت کردند و کسی گفت: «به یاد می‌آید که من او را در جایی دیده‌ام.»

هوش مصنوعی: کسی به خاطر زیبایی‌اش درخواست کمک می‌کند، چون نگهبان به او می‌گوید: «در این کوچه، گدایی را دیده‌ام».

هوش مصنوعی: چشمانم را برمی‌دارم که به خاطر او، خون دل می‌ریزم، اما نمی‌توانم این کار را بکنم چون او را زیر پا دیده‌ام.

هوش مصنوعی: زمانی که به ابروهای تو نگاه کردم، احساس خوشبینی و سرنوشت خوبی پیدا کردم. وقتی که جانم در عشق غوطه‌ور شد، متوجه شدم که این ماه نو، روی آشنایی را دیده است.

هوش مصنوعی: به عشق گفتم که عقل در کمالش به چه معناست، عشق پاسخ داد که در یک روستا، خلاصه‌ای از خرد و تجربه را در شخصی سالخورده و بی‌ادعا دیده‌ام.

هوش مصنوعی: خسرو با صد جامه‌ی خونین خود را پوشانده و مانند گل به نظر می‌رسد. در زیر این جامه، چشمان سروی را دیده‌ام که دیروز به زیبایی می‌درخشیدند.