هوش مصنوعی: خوشحال‌ترین روز برایم زمانی است که با دوست خود کاری داشته باشم و به واسطه‌ی دیدار او، ایام شاد و خوشی را سپری کنم.

هوش مصنوعی: در ذهنم باری از این فکر وجود دارد که نمی‌توانم آن را بیان کنم، زیرا یاری داشتم.

هوش مصنوعی: بدن من مانند گل разруш شده‌ای شده است، به خاطر این که پیوسته در خاک غلتیده‌ام به خاطر جاذبه‌های زیبایی که در بهار خوشحال‌کننده است.

هوش مصنوعی: نمی‌خواهم از خانه بیرون بروم، زیرا این خانه را دوست دارم و در اینجا عشق ورزیده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر از درد و ناراحتی به خاطر موهای معشوق رنج ببرم، ایرادی ندارد، چرا که تنها درد و رنجی است که از یادگار زیبایی آنان دارم.

هوش مصنوعی: چند بار به خودم گفتم که صبر کن تا روز خوشحالی برسد، اما دیگر صبرم تمام شده است. صبر کردم و حالا دیگر منتظر به نتیجه‌ای هستم.

هوش مصنوعی: عشق می‌گوید، ای زیان‌دیده، وقتی که دلت شاد بود یا زمانی که خوشحال بودی، حالا که این احساس از دست رفته، چطور می‌توانم بگویم که «بله، من این احساس را داشتم»؟