هوش مصنوعی: عشق تو در عمق وجودم جای دارد و حتی اگر سعی کنم آن را پنهان کنم، چهره‌ام خود گواهی برای عشق من می‌دهد.

هوش مصنوعی: روح و جان من به خاطر تو در حال رفتن است و ماندنش به این دلیل است که من هر لحظه از تیرهایی که از کمان تو پرتاب می‌شود، می‌خواهم وعده‌ای بگیرم.

هوش مصنوعی: به خاطر آن جهان، بار زندگی‌ام سنگین شده است، زیرا تمام غم‌هایت را برای رسیدن به آن جا جمع‌آوری می‌کنم.

هوش مصنوعی: به او گفتیم: «چرا این خاک را جلوی چشمت نگه داشته‌ای؟» او، به خاطر این سؤال، گریه‌اش شروع شد و حالا می‌خواهد درد دلش را درمان کند.

هوش مصنوعی: این زمان، چشمانم را از دیدن غم‌هایت برمی‌دارم، و هر جا که بروم، دلم را غمگین می‌کنم و تو را در این حال می‌بینم.

هوش مصنوعی: او با ناز چشمک می‌زد و من از او پرسیدم: «عاشقان برای عشق جان می‌دهند، این موضوع چیست؟» او پاسخ داد: «برای آنها، مرگ در راه عشق کار راحتی است.»

هوش مصنوعی: ای کسی که دل‌ها را از مردم می‌گیری، من از تو پرسیدم: «چرا این کار را می‌کنی؟» او پاسخ داد: «در دنیای غم، بهای دل‌ها را کاهش می‌دهم.»

هوش مصنوعی: من جان و دلم را فدای خیال او کرده‌ام، اما چه تاثیر و اثری از او باقی نمانده است. مانند دزدی که بر کالای خود مراقبت می‌کند، من نیز از خیال او محافظت می‌کنم.