هوش مصنوعی: چه روز خوبی بود که ما با یار خود در شادی بودیم و از آن لب خوش رنگش شراب نوشیدیم.

هوش مصنوعی: ما بر روی او بسیار زیبا و دلنشین را می‌دیدیم و جان‌مان را فدای آن لحظه‌ای می‌کردیم که بخاطر زیبایی‌اش خوشحال بوده‌ایم.

هوش مصنوعی: قد بلند او مانند تیر و قامتش همچون کمان است. ما در کشاکش و درگیری میان این زیبایی‌اش و شوقی که از شانه‌های زلفش داریم، غرق شده‌ایم.

هوش مصنوعی: در روزی که زره من در پایم شکست، من با دیده خود درک کردم که زیر پای او نقش فرشی وجود داشته که ما بر روی آن قرار گرفته‌ایم.

هوش مصنوعی: از تصورات و یاد او که مانند پوستری زیبا و نقش‌دار در تمام وجودم جا دارد، من نیز همچون پارچه‌ای زیبا و رنگارنگ بوده‌ام.

هوش مصنوعی: به دوران گذشته نگاه کن که به خاطر یک روز عشق، مدت‌ها در پریشانی و مشکلات ناشی از جدایی به سر برده‌ایم.

هوش مصنوعی: هر فرصتی که در کنار او بودیم، روزها را به خاطر فاصله‌اش سپری کرده‌ایم و از او دور بوده‌ایم.

هوش مصنوعی: در طول سی و هشت سال از زندگی‌ام، بیشتر از پنج سال را با غم و اندوه گذرانده‌ام، اما با این حال، روزهایی هم بوده که می‌توانستم پنج یا شش روز شاد و خوشحال باشم.

هوش مصنوعی: هر کسی بگوید که ما احساس سوختن داریم، باید بداند که خسرو در گذشته شعله‌ور بوده است و اکنون ما تنها خاکستر آن آتشیم.