هوش مصنوعی: اگر از باغ خود گلی به ما ندهی، ما از خار هم راضی هستیم. حتی اگر کنار تو باشیم و لبخندی هم نزنیم، باز هم خوشحالیم.

هوش مصنوعی: هر شب به غیر از گرسنگی، خیال خوشی در سر داریم و در این سرزمین، با این سلطنت، به کاری مشغولیم که خوب است.

هوش مصنوعی: وقتی که قدرت و ثروت تو در دست ما نیست، با وجود این در راهی که تو می‌روی، همه چیز برای ما خوشایند است و از غبار آن هم لذت می‌بریم.

هوش مصنوعی: شراب وصل تو خوشمزه باد برای هر کسی که حالا ما بدون نوشیدن، با زحمت خماری هم خوشحالیم.

هوش مصنوعی: چهرهٔ پژمردهٔ ما و سنگی که زیر پاهایت هست، در طول روز و شب اگر این طلا هم به قیمت واقعی ارزش نداشته باشد، با عیاری و دوستی با تو خوشحال هستیم.

هوش مصنوعی: ما در دل‌مان دردهای قدیمی از تو داریم که یادگار توست. اگر تو هم به یاد ما باشی، با همان یادگارها خوشحال هستیم.

هوش مصنوعی: اگر در میان عاقلان هیچ چیزی برای گفتن نداریم، از لحاظ خرد در مسیر دیوانگان با سنگ زدن هم خوشحال هستیم.

هوش مصنوعی: زمانی که به لحظه‌ای نزدیک می‌شویم که چیزی به سرانجام می‌رسد و در حال آماده شدن برای آن هستیم، حتی با وجود اینکه هنوز در میانه راه هستیم، از انتظار خود لذت می‌بریم.

هوش مصنوعی: هرچند که جان خسرو به خاطر بیداد تو به پایان نزدیک شده است، از ظلم و ستم یارانش شکایتی ندارد، در عوض هنوز هم خوشحالیم.