هوش مصنوعی: ناگهان دچار عشق شدم و این موضوع به شدت بر روی من تأثیر گذاشت. حالا احساس می‌کنم که هم از خودم و هم از دیگران به شدت دیوانه شده‌ام.

هوش مصنوعی: عاشق دیوانه شد و ناگهان آتشی را شعله‌ور کرد. لباسش مانند شهری است که سوخته و خاکستر شده، و این ویرانی هم خاشاکی بیش نیست.

هوش مصنوعی: خنکای دل‌های خوبان ناپایدار است و احساس داغی که از آتش آن‌ها برمی‌خیزد، خیلی کم است. پروانه هم از این موضوع آگاهی دارد.

هوش مصنوعی: دو چشمان من به راه تو خیره مانده است، ای خوب من، نکن فرسنگ‌ها از من دور باش! این خانه که اکنون در آن هستیم، متعلق به توست و شایسته است که تو نیز به این خانه تعلق داشته باشی.

هوش مصنوعی: از آینه مردم، برای چه خیال تو را به سمت خود می‌کشاند؟ چطور می‌شود که چیزی که در زلف توست، حس غیرتم را حتی از شانه‌ام هم تحت تأثیر قرار می‌دهد؟

هوش مصنوعی: دو ابروی تو همچون دزدان دل‌ها، با هم در فعالیتی مشغول هستند و چشمان آن نرگس زیبا نیز در حال فریب دادن و جلب توجه است.

هوش مصنوعی: در زمان شادی و وضعیت مستی، هنگامی که با دوستان خود به خوشی می‌گذرانید و به بازی و سرگرمی مشغول هستید، حتی ممکن است از روی شوخی و خوشی دوستی را آزار دهید.

هوش مصنوعی: اگر از دل تو به من ظلم و بی‌مهری برسد، چه عذری می‌خواهی برای آن؟ رنجی که آسیابی متحمل می‌شود، بر دانه‌ای که آسیاب می‌کند، منت نگذار.

هوش مصنوعی: هر شب که خواب به چشمانت نمی‌آید، خسرو در درگاه تو به حالت انتظار نشسته است و دوتار را به یاد تو می‌نوازد. او که به زیبایی تو و ستاره‌ها خیره شده، دلش پر از غم و داستان‌های عاشقانه است.