هوش مصنوعی: می‌خواهم دلی که به خاطر تو زخمی شده است را از تو بگیرم و با اشک‌هایم آن را به نمایش بگذارم، سپس آن را در جیحون بریزم.

هوش مصنوعی: چشم من زیر هر مژه‌اش دو صد دریای خونی دارد، به همین دلیل به نوک هر مژه‌ام صد گوهر پنهان را می‌کشم.

هوش مصنوعی: چشم زیبای تو با نگاهی شگفت‌انگیز، دلم را هدف قرار داد. امیدوارم تا ابد این عشق در وجودم باقی بماند، حتی اگر بخواهم آن را از دل بیرون بکشم.

هوش مصنوعی: تو گفتی که از زیبایی من چشم بپوش و نگاهت را از من بردار، اما چشمانم از عشق و آرزوی تو پر از اشک شده است. من هم در دامانت از درد و غم عشقت می‌ریزم.

هوش مصنوعی: دوست گرامی، خسرو آرزو دارد که رنگ رخسار زردش را با یار سرخی که به یاد لب‌هایش اشک می‌ریزد، تغییر دهد و به زیبایی‌های دلخواهش دست یابد.