هوش مصنوعی: به خاطر نگاه‌های زیبا و مرگبارت، من را مجذوب خود کردی. به گونه‌ای که هر روز باید جان تازه‌ای به دست بیاورم تا بتوانم در کنار تو باقی بمانم.

هوش مصنوعی: دل من رفت و جانم هم در حال رفتن است. انگار بی‌من زندگی خوشی می‌گذرانند. اما من نمی‌دانم اگر کسی دلش را به کسی دیگر بدهد، جانش را از کجا می‌تواند بدست آورد؟

هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به تصویر کشیدن عمل برداشت محصول می‌پردازد. بیانگر این است که او خوشی و لذت را از زمین بی‌ثمر می‌برد تا عشق و محبتش را بیشتر احساس کند و ایمان و وفایش را در بستر زندگی زنده نگه‌دارد. به نوعی، او می‌خواهد با از بین بردن چیزهای بی‌فایده، بذر محبت را در زمین زندگی‌اش بکارید.

هوش مصنوعی: صبح شادی من، به خاطر دل عاشق، شب‌های غم و اندوه را که از بدو تولد همراه من بوده، با فریب و تدبیر به طوری که مانند خوشبختی بیفتد مدیریت کنم.

هوش مصنوعی: دی به من گفت که می‌خواهد جان خود را صید کند، من از او پرسیدم که در این کار چه چیزی از عمل خودش دارد. او پاسخ داد که من ترک کافر هستم و به هر سو می‌روم تا دل‌ها را شکار کنم.

هوش مصنوعی: به او گفتم که مردم از دیدن تو به وجد می‌آیند و جانشان را می‌دهند، پس لطفاً خودت را نشان بده. او پاسخ داد که نمی‌خواهد چندان افرادی که به خاطر او آسیب می‌بینند را به زحمت بیندازد.

هوش مصنوعی: می‌گویند ای خسرو، به دیگران توجه کن؛ اما من که جان و دلم را به تو سپردم، چگونه می‌توانم به دیگران هم توجه کنم؟