گنجور

شمارهٔ ۱۳۰۶

ای گریه، ترا چه شکر گویم؟
کز تست هزار آبرویم
آید همه، بوی آتش دل
هر بار که از جگر ببویم
بیگانه و آشنا به یک بار
دانند که من غلام اویم
ای دیده، به جای اشک خون ریز
یا دست ز دیدنت بشویم!
گفتی که «اسیر کیست خسرو؟»
از غمزه بپرس، من چه گویم؟

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

ای گریه، ترا چه شکر گویم؟
کز تست هزار آبرویم
هوش مصنوعی: ای گریه، چگونه می‌توانم از تو سپاسگزاری کنم؟ زیرا به واسطه تو هزاران آبرو و اعتبارم حفظ شده است.
آید همه، بوی آتش دل
هر بار که از جگر ببویم
هوش مصنوعی: هر بار که عطر آتش دل را از عمق وجود خود استشمام می‌کنم، همه به یاد من می‌آیند.
بیگانه و آشنا به یک بار
دانند که من غلام اویم
هوش مصنوعی: هر کسی، چه غریبه و چه آشنا، به یک خاطر می‌فهمد که من به خدمت آن شخص هستم.
ای دیده، به جای اشک خون ریز
یا دست ز دیدنت بشویم!
هوش مصنوعی: ای چشمانم، به جای اشک، خون بریز یا اینکه از فرط دیدنت دست از دیدن بکشید!
گفتی که «اسیر کیست خسرو؟»
از غمزه بپرس، من چه گویم؟
هوش مصنوعی: گفتی که «خسرو کیست و چه کسی اسیر اوست؟» از نگاه دلربا و جذاب او بپرس، من چه جوابی می‌توانم بدهم؟