هوش مصنوعی: من به زیبایی تو که مانند ماه است، عشق می‌ورزم، اما نزن مرا و به من آزار نرسان، زیرا من بی‌گناه هستم.

هوش مصنوعی: غم تو مرا به خطر انداخت و در زیبایی‌های گیسوانت مثل یک فتنه، راهی را باز کرد.

هوش مصنوعی: از شدت آتش، پشم‌های من به شدت فرار کردند و حتی در این میان، کلاهم که از نمد ساخته شده، هم آسیب شد.

هوش مصنوعی: اگر در زندگی‌ام امیدی باقی نمانده باشد، اما تو حیات داشته باشی، من نیز زندگی خواهم کرد.

هوش مصنوعی: به من لبخندی بزن تا شاید صبحی از این شب تار من روشن شود.

هوش مصنوعی: بایستی بگویم که با وجود اینکه شدیداً تحت تأثیر عشق قرار گرفته‌ام و روح و جانم از غم و ناامیدی در حال سوختن است، اما هنوز به کمال و پختگی نرسیده‌ام.

هوش مصنوعی: گفتی که خسرو گاهی صبر و تحملی نداشت که این صبر و تحمل را مدت زمانی طولانی داشته باشد.