هوش مصنوعی: دوست در دل من جای دارد و تو از حال او بی‌خبری، در حالی که تو در تلاش برای سیراب کردن خود هستی و آب برایت جذابیت دارد.

هوش مصنوعی: در این مصرع، شاعر به زیبایی و عظمت دریا اشاره می‌کند و می‌گوید که نام دریا توانسته است احساسی عمیق و تاثیرگذار را در دل شخصی برانگیزد، ولی در واقعیت، در درون او احساس کمبود و خلایی وجود دارد، به طوری که آب (نیکی، عشق یا هر چیز مثبتی) در دلش نیست.

هوش مصنوعی: به قدری یاد تو در ذهن من پررنگ و برجسته شده که حتی ذکر فرات نیز برای من به اندازه‌ی تو جاذبه و جذابیت ندارد و من همچنان تشنه‌ی دیدارت هستم.

هوش مصنوعی: جان تو از تشنگی آزاد خواهد شد، وقتی در زمان مناسب خود وارد مسیرت شوی.

هوش مصنوعی: به خدا و بهشت امید بده، دردهای تو را خدا می‌داند و برطرف می‌کند.

هوش مصنوعی: انسان باید با تلاش و کوشش خود به خوشبختی برسد، نه اینکه به بهشت و نعمت‌های آن تنها به خاطر پدرش تکیه کند.

هوش مصنوعی: نگاهی به هر دو جهان دارم تا زمانی که جلوه‌ای از عالم دیگری را به من نشان دهند.