هوش مصنوعی: اگر دوستان ما را بکشند، ما همچنان آن‌ها را دوست می‌داریم و اگر دوست ما را از بین ببرد، ما می‌دانیم که در این کار رضای او قرار دارد.

هوش مصنوعی: اگر جان ما را نوازش کنند یا بسوزانند، دیگر برای کسی اهمیتی ندارد. اما اگر جان دشمنی به دوستی ما آسیب بزند، ما به خوبی می‌دانیم که دوست کیست.

هوش مصنوعی: در هر باغ و درختی که به جستجوی محبوبیم، ما همیشه و در هر حال در کنار او هستیم و دوستدار او خواهیم بود.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌داند که این شخص برای چه کسی است، در حالی که او همیشه در جستجوی آن فرد است. ما می‌دانیم و آن دوست هم خبر دارد.

هوش مصنوعی: چند بار در این مشکل پیچیده می‌شویم، که غم ما را به هم بافته است. اگر از این غم کم شود، ما و دوست می‌دانیم که ریشه‌اش از موهای ماست.

هوش مصنوعی: این گفت‌وگوها چه فایده‌ای دارد وقتی که او بی‌رحم است و محبت در دلش جای نمی‌گیرد؟ ما هم می‌دانیم که دل او سنگی و بی‌روح است.

هوش مصنوعی: با افرادی که نیکوخواه هستند و آنهایی که بدگویی می‌کنند، بگو که ما به خوبی‌های دوست آگاهیم. اگر با ما بد رفتار کنند یا اگر هم خوب باشند، ما این واقعیت را درک می‌کنیم و او را دوست داریم.