هوش مصنوعی: دل من می‌داند که تو به یادش می‌آوری. بندگان خوب، به خاطر نام زیبا و پسندیده‌ای که دارند، خوشحال هستند.

هوش مصنوعی: من همیشه آرزومند رسیدن به لطف و محبت تو هستم، زیرا برتری و آسایش واقعی در آن یافت می‌شود.

هوش مصنوعی: دیگر نمی‌خواهم از ظلم و نیرنگ چشم‌های تو فرار کنم، چرا که دوری از فتنه‌ها و توجه به زیبایی‌های شام، خوشایندتر است.

هوش مصنوعی: نشستن و گره‌خوردن در زلف تو برای من خوشایند است و حال و هوای تو همیشگی و دوست‌داشتنی است. برای همیشه، شکارچیان از صید خود شادمان هستند.

هوش مصنوعی: برای زیبایی چهره‌ات باید دور بگردم، چرا که در زمان گل و لاله، لب‌های شیرین و خوب مثل نقل و جام خوشمزه‌اند.

هوش مصنوعی: در پایان عمرم، خوب است که از تو یک سلامی دریافت کنم؛ مانند نامه‌ای که با تمام ادب و احترام به پایان می‌رسد.

هوش مصنوعی: حالتی از دل و زیبایی موهای تو، خوبی‌ها و بدی‌ها را در این موقعیت به هم آمیخته است و نشان دادن این ترکیب در اینجا جالب و لذت‌بخش به نظر می‌رسد.