هوش مصنوعی: دوست عزیز، درد و رنج تو برای من بهتر از هر دارویی است و غم تو به زندگی‌ام نیرو می‌بخشد.

هوش مصنوعی: ای دوست، اگر در دل من فقط درد و مصیبت وجود دارد، پس چگونه می‌توانم از تو چیزی بخواهم؟

هوش مصنوعی: با اینکه از فقر و بینوایی چیزی ندارم که شایسته تو باشد، ای دوست.

هوش مصنوعی: دو چشم روشن تو را می‌ستایم و از این زیبایی به شوق می‌آیم، ای دوست.

هوش مصنوعی: تو گفتی که اگر بخواهی مرا بکشی، این کار درست نیست. اما اگر دوست من باشد که مرا بکشد، این کار اشکالی ندارد، ای دوست.

هوش مصنوعی: دل هرچه درباره قامت تو گفت، خداوند را راست گفت، ای دوست.

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و قامت تو، این غزل را به محبت و صداقت بنویس، ای دوست عزیز.