هوش مصنوعی: دردی که از دل برمی‌خیزد، درمانی ندارد و چون محبوب خون دل را بریزد، هیچ‌گونه عذری برای آن نیست.

هوش مصنوعی: وقتی از تو دورم و غریب شده‌ام، زندگی‌ام بی‌معناست و کسی نمی‌تواند خوشبختی را حس کند اگر معشوقی در زندگی‌اش نداشته باشد.

هوش مصنوعی: وقتی تو از من دور هستی، لذت من کم شده است؛ کسی که نتواند تو را بگیرد، خوشی‌اش هم محدود است.

هوش مصنوعی: زندگی رندان مسلمان پر از سختی و پریشانی است و در این مسیر، تنها چیزی که از آنها باقی مانده، اشک و اندوه است.

هوش مصنوعی: هیچ مسکینی نیست که وقتی عطر تو را حس کند، مانند دود عود، سوز پنهانی در او ایجاد نشود.

هوش مصنوعی: پیر ما هرگز از آن لب بوسه نمی‌گیرد، چون دندان بیچاره‌اش دیگر نیست.

هوش مصنوعی: در خور کمال لذتی نیست که به همراه آن نازکی و سادگی وجود داشته باشد، زیرا مهمانی بدون زحمت و آداب مهمانی، ارزشی ندارد.