هوش مصنوعی: خاکی که به چهره‌ات می‌افتد برای من از تمامی چمنزارها باارزش‌تر است. حتی اگر باغی زیبا باشد، هیچ‌چیز به زیبایی چانه‌ات نیست.

هوش مصنوعی: دل بی‌قرار من در پی مکانی جدید است، نه بهشتی که تنها برای پرنده‌ای غریب باشد، بلکه بهاری زیبا از زادگاهم را جستجو می‌کند.

هوش مصنوعی: تنها زیبایی ظاهری تو من را نمی‌فریبد، بلکه عطر و بوی دل‌انگیز تو که به خوش‌عطرترین چیزها می‌ماند، مرا مجذوب می‌کند.

هوش مصنوعی: تو گفتی که با زبان خود از کسی که در دستش هست، تعظیم کنم؛ ولی چه فایده دارد وقتی شکر در دهان بهتر است.

هوش مصنوعی: چون دیدگانت نمی‌سوزند و نیازی به گفتار نداری، دل ما همیشه به یاد تو است و می‌داند که باید نگاهش را به چشم‌های تو بدوزد.

هوش مصنوعی: ای دل، داستان عشق و دوستی از باغ عدن بهتر است. این نکته را به خوبی درک کن که آنچه از باغ عدن می‌آید، ارزش بیشتری دارد.

هوش مصنوعی: می‌گویند که سخن تو از کمال و زیبایی‌ات حکایت می‌کند و من نیز می‌گویم که سخن من از خودم بهتر است.