رباعی ۶۱
ابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریست،
بی بادهٔ گُلرنگ نمیشاید زیست؛
این سبزه که امروز تماشاگه ماست،
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: محمودرضا رجایی
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
ابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریست،
بی بادهٔ گُلرنگ نمیشاید زیست؛
هوش مصنوعی: ابر به سر سبزه آمد و با ناراحتی بر آن گریست، چون بدون شراب خوشرنگ، زندگی خوشی نخواهد داشت.
این سبزه که امروز تماشاگه ماست،
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!
هوش مصنوعی: این چمنی که امروز ما در آن نشستهایم و از آن لذت میبریم، روزی به خاک ما خواهد پیوست و دیگر کسی آن را نخواهد دید.
خوانش ها
رباعی ۶۱ به خوانش سهیل قاسمی
آهنگ ها
این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟
"شمارهٔ ۳۴"
با صدای غفار ذابح (آلبوم خیامخوانی)
"جهان گذران"
با صدای سالار عقیلی (آلبوم راز خیام)