گنجور

رباعی ۶۱

ابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریست،
بی بادهٔ گُلرنگ نمی‌شاید زیست؛
این سبزه که امروز تماشاگه ماست،
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: محمودرضا رجایی

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

ابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریست،
بی بادهٔ گُلرنگ نمی‌شاید زیست؛
هوش مصنوعی: ابر به سر سبزه آمد و با ناراحتی بر آن گریست، چون بدون شراب خوش‌رنگ، زندگی خوشی نخواهد داشت.
این سبزه که امروز تماشاگه ماست،
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!
هوش مصنوعی: این چمنی که امروز ما در آن نشسته‌ایم و از آن لذت می‌بریم، روزی به خاک ما خواهد پیوست و دیگر کسی آن را نخواهد دید.

خوانش ها

رباعی ۶۱ به خوانش سهیل قاسمی