گنجور

رباعی ۲۳

چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر،
جز دردِ دل و دادنِ جان نیست دگر؛
خرّم دلِ آن‌که یک نفس زنده نبود،
و آسوده کسی‌ که خود نزاد از مادر!

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: محمودرضا رجایی

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر،
جز دردِ دل و دادنِ جان نیست دگر؛
هوش مصنوعی: در این دنیا، آنچه برای انسان به دست می‌آید، جز درد دل و از دست دادن جان، چیز دیگری نیست.
خرّم دلِ آن‌که یک نفس زنده نبود،
و آسوده کسی‌ که خود نزاد از مادر!
هوش مصنوعی: خوشحال و شاد است کسی که حتی یک لحظه هم زنده نبوده و آرامش دارد کسی که خودش زاده نشده است.

خوانش ها

رباعی ۲۳ به خوانش سهیل قاسمی

حاشیه ها

1393/08/20 22:11
بهمن

من این رباعی رو طور دیگه میشناسم اگه میدونین کدوم درست تره لطفا بهم بگین..
چون حاصل آدمی در این شورستان
جز خردن غصه نیست تا کندن جان
خرم دل آن که از جهان زود برفت
واسوده کسی که خود نیامد به جهان

1395/05/07 23:08
اردشیر

برای دنیا نام گذاشته است این بزرگ مرد خیام به دنیا گفته جای دودر یک در آمدن ( به دنیا آمدن ) در دیگر رفتن ( مردن )

1395/06/12 23:09
اردشیر

یعنی شاد آنکسی است که هیچگاه به دنیا نیامده باشد
از دیدگاه خیام بزرگ

1399/04/17 09:07
احمد نیکو

چون حاصل آدمی در این دیر دو در
جز خونِ دل و دادنِ جان نیست دگر
خرّم دل آنکسی که معروف نشد ‌‌‌‌
و آسوده کسی‌ که خود نزاد از مادر