هوش مصنوعی: گل سرخ دوباره با زیبایی خود را نمایان می‌کند و بلبل سحر با شوق و ذوق به دنبال آن می‌گردد.

هوش مصنوعی: در دل چمن، عطر سمن‌ها و زیبایی گل‌ها به مشام می‌رسد و قطرات آب بر روی برگ‌های لطیف لاله‌ها می‌درخشند.

هوش مصنوعی: من بوی گیسوان محبوبم را حس می‌کنم یا عطر نسیم بنفشه‌های شمال کشور.

هوش مصنوعی: در باغ، گل‌ها به خاطر زیبایی و لطافت چهره او، جرأت نمی‌کنند که جلوه‌ای از خود نشان دهند.

هوش مصنوعی: هر روز به در خانه‌اش می‌روم و بی‌وقفه از دوست می‌گویم و او را صدا می‌زنم، اما انگار صدایم به گوشش نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: زمانی که درباره زیبایی لب‌های او سخن می‌گویم، گویی لباس من به رنگ شیرینی تغییر می‌یابد.

هوش مصنوعی: در برابر دیدگان او، داستان زیبایی گل نرگس وجود داشت، اما آهو و همچنین عدم توانایی در دیدن چیزها را تجربه می‌کرد.

هوش مصنوعی: مردم به من نگاه کردند و من در حالتی بودم که زدم به زر و طلا، به مانند لعل و سنگی که در جگرم قرار دارد.

هوش مصنوعی: روز من با شب روشن نمی‌شود، زیرا هیچ چیز از بی‌خبری مرا از چهره و موهای او دور نمی‌کند.

هوش مصنوعی: آنچه برای من مانند یک دیو است، چیزی است که مانع می‌شود از زیبایی‌ها و خوبی‌ها لذت ببرم.

هوش مصنوعی: عمر خواجو به دلیل تیر فراق که دلش را آزرده کرد، از زیبایی معشوق دور افتاد.