هوش مصنوعی: عشق و محبت تو به سلمی (یعنی کسی که در دل داری) و ادعای اینکه در کار خود صداقت داری، برایت سودی نخواهد داشت. زیرا این مردم دین و ایمان را می‌شناسند و تو باید بر اساس واقعیات زندگی کنی و به اصول مسلمانی عمل نمایی.

هوش مصنوعی: با دختران زیبا در تنهایی روبرو می‌شوی و خود را دیوانه‌وار در آغوش آن‌ها غرق می‌کنی و آن‌ها را فرشته می‌خوانی.

هوش مصنوعی: تو مانند یک ستاره در بازی مهره‌ای هستی، اما مانند قطب، هر شب بر سجاده‌ات تسبیح می‌گویی.

هوش مصنوعی: اگر نمی‌دانی که حکمت یونان از کجا نشأت گرفته، چرا به عیب‌جویی از افلاطون، که یک فیلسوف یونانی است، اقدام می‌کنی؟

هوش مصنوعی: با شوخی و بازی به مقام و مرتبه‌ای بلند برس و در عین حال خود را به جای یک شیخ معتبر نشان بده. اما آیا نمی‌دانی که این کار تو را از رفتار عاقلانه دور می‌کند و به نادانی نزدیک‌تر می‌سازد؟

هوش مصنوعی: وقتی راهی که به حق منتهی نمی‌شود، به ناچار از آن مسیر دوری می‌کنی و به دنبال چیز دیگری می‌روی.

هوش مصنوعی: تو به رازهای پنهان و نیایش مستی‌ها می‌پردازی و همچنین به عیش و نوشی که دیگران از آن غافلند. در عوض، برای مردم محلی از جانب تو زحمت کشیده می‌شود و فعالیتی که انجام می‌دهی به نوعی هدر می‌رود.

هوش مصنوعی: کار جمعی مانند تار و پود موهای دلبران است. هر لحظه که برهم می‌زند، در نهایت باعث پریشانی و نابسامانی می‌شود.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که در وجود تو نیکی و پاکی نیست، بنابراین هر جا که بروی، به دور از چشم دیگران کارهای ناپسند انجام می‌دهی.

هوش مصنوعی: انگاری که تو حلقه‌ای را به باد داده‌ای و به خاطر آن، انگشتری را به دیوان سلیمان نسبت می‌دهی.

هوش مصنوعی: به هیچ چیز و هستی غیر واقعی اهمیت نده و از آن گذر کن، زیرا این دنیا و مادیات چیزی جز سراب نیست. در عوض، با فروتنی و سادگی درویشی، می‌توانی بر بسیاری از چیزها تسلط پیدا کنی و بر جایگاه بلندی قرار بگیری.

هوش مصنوعی: وقتی که تو به اهل کرمان دست یافته‌ای، چرا هنوز به دنبال خواجو کرمانی هستی؟