هوش مصنوعی: چرا به قولی که داده‌ای پایبند نیستی و به ما آسیب می‌زنی؟ آیا نمی‌دانی که نباید به این آسانی عهد و پیمان را بشکنی؟

هوش مصنوعی: وقتی می‌دانم که جز لب تو هیچ چیز دیگری ندارم، آیا درست است که تو از لبان من بهره‌وری نداشته باشی؟

هوش مصنوعی: اگر از ما خطایی سر نزده، پس چرا خداوند اجازه می‌دهد که تو کینه ورزی کنی و به او بدگمان باشی؟

هوش مصنوعی: من که دور از خودم شده‌ام و به نوعی غریب هستم، چه حسی دارد که تو نمی‌خواهی مرا با خودم آشنا کنی؟

هوش مصنوعی: چرا به من که دلbroken هستم، توجه نمی‌کنی وقتی که همه‌ی دنیا در نظرم به سوی توست؟

هوش مصنوعی: حالا که تو مرا کشتی و بر زمین رها کردی، باید بگویی که چرا بر خاک من این‌گونه بی‌رحمانه عمل کردی؟

هوش مصنوعی: تو که از وضعیت کسانی که دچار درد و رنج هستند بی‌اطلاع هستی، مشخص است که نمی‌توانی به من در درمان دردهایم کمک کنی.

هوش مصنوعی: اگر واقعاً قصد دوستی و صلح داری، چرا به دوستانت نمی‌پیوندی و با آن‌ها خوب و صاف و صادق رفتار نمی‌کنی؟

هوش مصنوعی: وقتی اشک از چشمانت بریزد، خواجو چه فایده‌ای دارد اگر بی‌حرکت بنشینی و هیچ اقدام یا واکنشی نشان ندهی؟