هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که شما در حال گشت و گذار و تردید هستید. چون نمی‌توانید به راحتی گوی را که با چوب بازی می‌شود انکار کنید.

هوش مصنوعی: حالم مثل کمند زلف زیبای محبوبان شده است، چون به خاطر جستجوی دل سردرگمم، بارها در خاک کوی آنان می‌افتم.

هوش مصنوعی: صوفیان برای دست‌یابی به صفا و پاکی، به نوشیدن شراب صاف و خالص نیاز دارند و لباس صوفیانه را تنها با باده‌ای پاک می‌توان شست.

هوش مصنوعی: چند بار بگویی که در میان رندان کجا تو را پیدا کنم؟ تشنگان، هرجا که آبی جاری باشد، به دنبالش می‌روند.

هوش مصنوعی: در اینجا به تصویر کشیده شده که در میان سکوت و خواب ساقیان، عده‌ای از جوانان شاد و سرمست به رقص و آواز ادامه می‌دهند و در جمع‌های شادمانی به خوش‌گذرانی مشغول‌اند. مستان بی‌خبر از خستگی و خواب دیگران، در حال لذت‌بردن از موسیقی و شادی هستند.

هوش مصنوعی: می‌خواهم لحظه‌ای با گل‌های زیبا در باغ خوش بگذرانم، اما نمی‌توانم به خاطر صدای زیاد بلبل‌ها این کار را انجام دهم.

هوش مصنوعی: نمی‌توانم خودم را از میان تو بشناسم، زیرا تفاوتی بین موهایت و موهای خودم وجود ندارد.

هوش مصنوعی: من دل خود را به تو سپرده‌ام، اما حالا کجای من گم شده است؟ من در خاک پای تو به خاک افتاده‌ام، اما کجای من به دارایی‌ام پشتوانه‌ای دارد؟

هوش مصنوعی: اگر آرزوی تو وطن بر کنار چشمه‌ی آب روان است، خوشحال باش و بیا کنار چشمانم، مانند گل که در کنار جوی آب می‌روید.

هوش مصنوعی: اگر تو پرده از چهره‌ات برمی‌داری، باید بگویم که دیگر زیبایی‌ات را نتوانم ببینم. و اگر تو با قامت زیبا و دلربایی‌ات نمایان می‌شوی، باید بگویم که هرگز نباید دور شوی.

هوش مصنوعی: اگر لاله، دلش به رنگ جام ارغوانی می‌کشد، بلبلان را ببین که چون خواجو مست و بی‌خود از بوی آن هستند.