هوش مصنوعی: بیدار شو و در عمق وجود خود غوطه‌ور شو، ما را در نگاه امواج دریا ببین و خود دریا را نیز تماشا کن.

هوش مصنوعی: اگر از حقایق عمیق‌تر باخبر شده‌ای، چشمانت را باز کن و آن زیبایی واقعی را ببین.

هوش مصنوعی: این بیت به نوعی نقد می‌کند که چرا زخم‌های کلام زشت و ملامت‌آمیز بر دل محبوب می‌زنید؟ نباید عیب‌ها را بر وزن عشق و زیبایی نهید، بلکه باید زیبایی و معصومیت او را در نظر بگیرید.

هوش مصنوعی: زلف‌های زیبای پریچهرگان مانند زنجیری است که دل‌های عاشقان را به خود کشیده است. زیر هر مو، عاشق و شیدایی را مشاهده می‌کنی که در عشق مجنون شده است.

هوش مصنوعی: اگر باغبان بلبل را از ناله و سرود باز دارد، باید به او بگوید که نگاهش را بگستراند و شکوفه‌های سرخ لاله را تماشا کند.

هوش مصنوعی: ای کسی که با دستان خود پرده‌ای زده‌ای بر این دنیای فانی، علم و دانش را از مرتبه‌ی جاودانگی بیرون بیاور و پرنده‌ی افسانه‌ای عنقا را ببین.

هوش مصنوعی: اگر به جای آن سرو بلند و زیبا قرار می‌گرفتی، سر خود را از بین آسمان و جهان بالا بلند می‌کردی و به تماشا می‌ایستادی.

هوش مصنوعی: در این مکان، تصویری از پرستشگر به شکل راهب به وجود آمده است. حالا به تصویر پیکر مسیح نگاه کن.

هوش مصنوعی: به دفتر شعر نگاه نکن، بلکه به دل خواجو و زیبایی سخنش توجه کن. می‌توانی قدرت و هنرش را ببینی؛ مانند ید بیضا که نشانه‌ای از معجزه و قدرت است.