هوش مصنوعی: بیا که من عاشق دختری زیبا و دلنشین تو باشم و در مقابل زیبایی و لطف تو به قدری تسلیم شوم که مانند شخصی ناتوان از خود دفاع نکنم.

هوش مصنوعی: اگر با کمال میل بپذیری، من بنده و سرسپرده تو می‌شوم، و اگر با تیر به من بزنی، من تماشاچی کمان تو خواهم بود.

هوش مصنوعی: می‌خواهم در فضای تو جا بگیرم، مانند پرنده‌ای افسانه‌ای، با این امید که شاید روزی یکی از جانواران تو باشم.

هوش مصنوعی: وقتی دل من مثل غنچه‌ای شکفته می‌شود و از خاک برمی‌خیزم، به یاد کسی خوشه‌چینی می‌کنم که از باغ تو باشد.

هوش مصنوعی: وقتی از خواب عدم به زندگی برمی‌گردم، آرزو دارم که خاک درگاه تو باشم.

هوش مصنوعی: هرچقدر هم که آب حیات به من بدهند و زندگی‌ام را تازه کنند، باز هم نمی‌توانم از آتش عشق و جذبه تو رهایی یابم.

هوش مصنوعی: تو می‌درخشی و من می‌خواهم که در کنار تو حرکت کنم، تو سلطنت می‌کنی و من می‌خواهم حافظ و نگهبان تو باشم.

هوش مصنوعی: مرا به دنیای خود راه ده تا در شب جدایی از این دنیا، راهنمای مسافران کاروان تو باشم.

هوش مصنوعی: وقتی که در کنارت موئی نمی‌بینم، دلم می‌گیرد. چون وقتی کنار تو هستم، نمی‌توانم این حس را تحمل کنم.

هوش مصنوعی: اگر هزار مشکل و نارضایتی از روزگار داشته باشم، چگونه می‌توانم شکرگزاری نکنم که در کنار تو هستم؟

هوش مصنوعی: من بنده‌ی خودم هستم، چون که همچون خواجو، برای تو قربانی می‌شوم. اگرچه زان بابت، تعلقی به تو ندارم.