هوش مصنوعی: من از خورشید می‌شنوم که چگونه زیبایی تو را روایت می‌کند و از شراب، قصه‌های لب‌های سرخ تو را می‌شنوم.

هوش مصنوعی: هر بار که به چشمه‌ آب نگاه می‌کنم، داستان‌ها و ماجراهایی را که از دل آن به ذهنم می‌آید، به وضوح می‌شنوم.

هوش مصنوعی: کسی که خط تو را خوشنویسی می‌کند، وقتی قلمش بر روی کاغذ می‌رقصد، بویی مانند عطر خالص مشک از آن احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: شبی را که گل نرگس را با رنگ زیبا می‌بینم، از نگاه زیبای تو خواب‌ها را تعبیر می‌کنم.

هوش مصنوعی: از شدت احساس و longing به خاطر وجود تو، اشک‌هایم را نثار می‌کنم و از چشمانم بوی گلاب و عطر دلپذیر را حس می‌کنم.

هوش مصنوعی: به شدت تشنه‌ام و طوری احساس می‌کنم که اگر فقط نام آب را بشنوم، مست و شاداب می‌شوم.

هوش مصنوعی: من با نوشیدن شراب، روح و آرامش خود را به دست می‌آورم و از ساز رباب، صدای دلنواز نغمه‌ای را می‌شنوم.

هوش مصنوعی: اگر درک عمیق از ماجرای کوچک‌تری نداری، از من بپرس؛ زیرا من از منبعی بزرگتر و روشن‌تر درباره‌اش می‌دانم.

هوش مصنوعی: گاهی وقت‌ها از دل آتشین خود آهی می‌کشم، و در آن دم بوی خوش کباب را حس می‌کنم.