هوش مصنوعی: هر چند که من از خاک در تو زیبایی تو را یافته‌ام، اما همه‌گونه خاطرات و احساسات را از عبور تو به دست آورده‌ام.

هوش مصنوعی: چگونه می‌توانم عشق تو را ترک کنم، در حالی که من مانند صبحی هستم که زیبایی سحر را یافته‌ام؟

هوش مصنوعی: لحظه‌ای در کنار من بنشین و بر شعله‌های آتش ندمی، زیرا دل من از عشق می‌تپد و سوز درونم را پیدا کرده‌ام.

هوش مصنوعی: در شب‌های تاریک، بارها به یاد تو فکر کرده‌ام و تا صبح، چهره‌ات را در ذهنم مجسم کرده‌ام.

هوش مصنوعی: خسرو هرگز نتوانست به شیرینی شکر، آن لذتی را که من از شور شکر به دست آورده‌ام، در تمام عمرش تجربه کند.

هوش مصنوعی: بچه‌ام را شبیه زیبایی تو می‌سازم، چون هر لحظه که به تو نگاه می‌کنم، زیبایی جدیدی در تو می‌بینم.

هوش مصنوعی: هرچند تو رفتی و دیگر به من نگاه نمی‌کنی، اما هرچه که من به دست آورده‌ام، از نگاه و توجه تو به دست آمده است.

هوش مصنوعی: ای دل غمگین، حال تو چه طور است؟ که از درد جدایی هر لحظه بیشتر خسته و فرسوده می‌شوم.

هوش مصنوعی: خبر داری که من درباره آن معشوق زیبا چه می‌دانم، در حالی که خودت از حال من بی‌خبر هستی.