هوش مصنوعی: در صبحگاه دل را در مکانی آرام و خلوت پیدا کردم و از نسیم صبح عطر و بوی موهای محبوب را استشمام کردم.

هوش مصنوعی: وقتی به مهمانخانه ی سرزمین قدس رفتم، صدای دلنشینی به گوشم رسید و در گوشه ی سفره، سبزه ای پیدا کردم که آسمان را به یاد می آورد.

هوش مصنوعی: بهشت را دیدم که در آن درخت طوبی وجود ندارد و تنها شاخه‌ای با چند برگ در کنار طاق ایوان پیدا کردم.

هوش مصنوعی: من در حالتی از بی‌خودی، عقل کافی را که مانند لوحی مقدس از دانایی و خرد است، یافته‌ام. این مقام شبیه به دوران ابتدایی و بی‌دردسر یک کودک دبستانی است.

هوش مصنوعی: خضر، پیامبر سبزپوش از نسل علی (علیه‌السلام)، به عنوان راهنما پیش من آمد. من خود را کنار آب زندگی یافتم.

هوش مصنوعی: پرنده روح من که در باغ کبریا می‌چرخد، در گلزار وحدتش پرنده خوش‌خوانی را یافتم.

هوش مصنوعی: وقتی در این مکان خاص و پرنور قرار گرفتم، متوجه شدم که در گوشه‌ای از خلوت، مشغول نیایش و یادآوری قطب هستم.

هوش مصنوعی: در بیابانی که در آن منطقه‌ای امن و آرام وجود دارد، من روح هارون، پسر عمران را یافتم.

هوش مصنوعی: به خاطر اینکه خیلی از این شعر را می‌خواندم، به حال خودم دچار غم و اندوه شدم و همانند نوحه‌گری شدم که در سوگ خود می‌نالد و در درونم مانند طوفانی از اشک ویرانی را حس کردم.

هوش مصنوعی: اگر بگویم که تو را می‌شناسم، می‌دانم که مرا تکفیر خواهی کرد، زیرا در این راه، کفر را به حقیقت ایمان تبدیل کرده‌ام.

هوش مصنوعی: چشمی که خواجو داشت، در بحرین بود و من یک گوهر را در بازار عمان پیدا کردم که در حال فروش بود.