هوش مصنوعی: در شب سفر، کسانی که خسته از افغان هستند، قادر به خوابیدن نیستند و ساکنان وسایل نقلیه نمی‌توانند استراحت کنند.

هوش مصنوعی: از شتر سوار، شیرینی دل دادگان را مگیر، زیرا آن‌ها در زنجیر زیبایی‌های دل‌بران گرفتارند.

هوش مصنوعی: چشمی که از برای تو اشک می‌ریزد را از خود دور نکن، چرا که مهربانی این است که درخواست نیازمند را بی‌پاسخ نگذاری.

هوش مصنوعی: بدن من در مکانی ثابت است، اما روح من در مرحله‌ای دیگر در حرکت است. سرم کنار بالین است و قلبم به سمت کاروان عشق کشیده شده است.

هوش مصنوعی: هر کسی که نامه‌ای درباره جدایی ما بنویسید، جای تعجب ندارد که آتش عواطفش شعله‌ور نشود.

هوش مصنوعی: نسیم خوشایند بهشتی یا عطر معشوقان، نوری از چهره‌ی انسان‌های نیکوکار است یا درخششی از چراغ‌های روشنگر.

هوش مصنوعی: بسیاری اوقات به خاطر عشق تو، اشک‌های چشمم مانند ابن مقله، بر روی صفحه‌ای زرین، نامه‌های ناب و زیبایی را می‌نویسد.

هوش مصنوعی: سرم به زین اسب تو آویخته است و تو بی‌تفاوتی، دل من به تو وابسته و تو از آن غافلی.

هوش مصنوعی: اگر با تو ننشینم، عشق و احساسی برایم باقی نمی‌ماند و اگر نتوانم چهره‌ات را ببینم، چه فایده‌ای دارد که چشمانم ببینند؟

هوش مصنوعی: زبان و قلم به بیان جدایی پرداخته‌اند و داستان به انتها نرسیده است، در حالی که عمر بیهوده سپری می‌شود.

هوش مصنوعی: می‌توان گفت که شایسته است چشمان تو را گریه کرد، چون قلب من از شدت عشق به تو می‌سوزد و اشک‌های تو همچون بارانی از آتش دل من نازل می‌شود.