هوش مصنوعی: اکنون چه کسی می‌تواند مرا به قلب خود راهنمایی کند؟ زیرا اگر دل خود را در راهی که خاک است بگذارم، به خانه‌ای پر از گل نخواهم رسید.

هوش مصنوعی: من آن فردی نیستم که فقط به خاطر پول و ثروت خوشحال باشم، هرچند که بنده‌ای باشم که به خاطر شانس و بخت خوبم مقبول و محبوب می‌شوم.

هوش مصنوعی: هر که نام آزادی را بر زبان می‌آورد، همچون سروی است که سر به بلندای آسمان دارد. دل او هرگز نمی‌تواند به کسانی که قامتشان کوتاه و کم‌ارزش است، متمایل شود.

هوش مصنوعی: هیچ کس مرا کشته نمی‌بیند جز وقتی که ضربه‌ای از شمشیر بخورد؛ مگر زمانی که قاتل از من جدا شود.

هوش مصنوعی: در مسیر بیابان، چشم‌ها از شوق زیبایی حرم پر از اشک بود و آنجا مثل دریا از آب چشم‌ها پر شده بود.

هوش مصنوعی: چشم ما نمی‌بیند که کاروان در هنگام Departure به راه بیفتد، زیرا محمل نمی‌تواند از سیلاب عبور کند.

هوش مصنوعی: هرچند بر سر راهت افرادی درخواست کمک دارند، اما مانند اشک‌های ما در مسیر تو کسی درخواست نمی‌کند.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی در عرصه علم و دانایی فرمانروایی کنی و حکمت تو چیره باشد، باید همچون دیوانگان در این جهان بیاندیشی و رفتار کنی، ای کسی که عاقل و خردمند هستی.

هوش مصنوعی: در بیانی ساده می‌توان گفت: هرگونه ارتباط یا جدایی می‌تواند مانعی برای کسانی باشد که در مسیر سلوک و معنویت گام برمی‌دارند. از این موانع عبور کن تا به حقیقت و وصال برسید.

هوش مصنوعی: ترک یکدیگر را چگونه می‌توان تصور کرد، در حالی که هیچ چیزی بین ما نیست که فاصله بیندازد.

هوش مصنوعی: کسی که برای وطن خود اهمیت قائل باشد و در راه آن تلاش کند، همواره در دل مردم جایگاه ویژه‌ای دارد و مانند ساکنان کعبه، محترم و مورد احترام است.