هوش مصنوعی: بیا شراب بیاور که زمان گل و فصل باغ است. از روی محبت، به دل پرخونی که از لاله‌ها می‌سوزد، نگاه کن و داغ دلمه‌های آن را ببین.

هوش مصنوعی: فرآیند فکر و عقل خود را با بوی خوش و دلنشین می معطر کن، چرا که عطر آن باعث می‌شود عفاف و پاکی از وجودت منتشر شود.

هوش مصنوعی: گاهي زاغ شب از لانه‌اش پرواز می‌کند و مانند چشمی که شبیه روز می‌شود، تصویر نوشیدنی را در آسمان می‌بیند.

هوش مصنوعی: اگر در شب تاریکی چراغی وجود نداشته باشد، شاید به خاطر این است که درختان باغ از شکوفه‌ها و زیبایی‌های خود روشنایی می‌گیرند.

هوش مصنوعی: ابر بر روی آتش گل، قطرات آب می‌ریزد و از آب زلالی که مانند آینه است، زنگ و کثیفی را پاک می‌کند.

هوش مصنوعی: پرنده‌ای را در چمن ببین که به طور مداوم با وزش نسیم به باغ، سلام‌هایی پرانرژی و شاداب می‌فرستد.

هوش مصنوعی: نسیم بهاری به باغ جلوه‌ای زیبا و دلنواز بخشیده است، به‌گونه‌ای که باغ همچون خانه‌ای رنگین و پر از زیبایی به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: چه خوش است در نزدیکی گلستان، بوی خوش شراب نسرین را استشمام کردن و عطر دلنشین لاله‌های عذاری را که مانند عنبر خوشبو هستند، از لبی نوشیدن.

هوش مصنوعی: وقتی که باغ از لاله‌ای خونین رنگین شود، باید دامن باغ را با خون لاله کرد.

هوش مصنوعی: حرف از عهد و پیمان نزن و نام توبه را نیاور، چونکه من از می و پیمانه‌ام آزاد شده‌ام و به توبه نیازی ندارم.

هوش مصنوعی: در باغ، جامی از شراب بنوش و خودت را ناراحت نکن، چرا که آن باغی که به زیبایی ساخته شده، به هیچ چیز از باغچه آسیب نخواهد دید.