هوش مصنوعی: عاشقان و اهل دل با شوق و علاقه‌ای که به موسیقی و سماع دارند، به دردی که در دل دارند می‌رسند. شعله‌های شمعی که دلشان را سوزانده، از شعله و آتش آن پدید آمده است.

هوش مصنوعی: داستان دلتنگی و درد درون را از صدای نی بشنو، اما اگر همچون شمع ذوب نمی‌شوی، چه نفعی از این رابطه با موسیقی و آواز خواهد بود؟

هوش مصنوعی: به چشمان زیبای لیلی نگاه کن، ای مجنون، گاهی بر سر مزار او، جانوران درنده چه می‌کنند.

هوش مصنوعی: برو پیش پزشک و صدایم را نشنو، من مست هستم و فقط اگر با باده بتوانی مرا از درد سر آزاد کنی، به سراغم بیا.

هوش مصنوعی: بیا و مشروبم را بده تا زمانی که زنده‌ام، نه به دارایی‌های مادی وابسته‌ام و نه به زمین‌ها.

هوش مصنوعی: چطور می‌توانم از دستورات تو سرپیچی کنم، زمانی که من فرمانبردار تو هستم و دستور تو برای من ارزش و اهمیت دارد؟

هوش مصنوعی: وقتی تو را دیدم و با تو آشنا شدم، هر جا که می‌روم، به خاطر اندوهی که در دلم احساس می‌کنم، هوای اطرافم برایم تنگ و خفه شده است.

هوش مصنوعی: روشنی کافی برای بار دادن به شتر وجود ندارد، چرا که مانند شب، صبح نیز به رفتن و وداعی تاریک و غم‌انگیز شبیه است.

هوش مصنوعی: دل ما را با یک نامه خوشحال کن، زیرا در غم تو بسیار گریسته‌ایم و به خاطر آن خون جگر بسیار ریخته‌ایم.

هوش مصنوعی: من از آنچه که بر من حرام است، نه از جلو و نه از پشت، نگران نیستم. وقتی که خودم را از وابستگی‌ها و خواسته‌های دنیوی رها کرده‌ام، چرا باید از متاع و مال دنیا غم بخورم؟

هوش مصنوعی: دوستی خواجو به مانند دلبستگی و محبت عمیقی است که با تو در دل دارد؛ این دوستی به قدری قوی است که همچون شیر مادر که در زمان نوزادی به انسان نیرو می‌دهد، توانسته تو را با محبت و حمایت خود تغذیه کند.