هوش مصنوعی: به فرمانروای شهر بگویید حال این درویش چگونه است، و از دل شکسته‌اش خبر بدهید.

هوش مصنوعی: کمک کنید که هوا گرم است و ما تشنه‌ایم، در حالی که فریبکارانی به ما نزدیک شده‌اند و مسیر طولانی در پیش داریم.

هوش مصنوعی: ثروتمندان وقتی که در کنار آب دجله علم و فن را به نمایش می‌گذارند، دریغ نمی‌کنند که حتی یک قطره آب هم به درویش‌ها بدهند.

هوش مصنوعی: اگر تو زهر به من بدهی، مانند شهد آن را می‌نوشم، زیرا می‌دانم که هر چه از دست تو باشد، خواه نیش باشد یا نوش، برای من عزیز است.

هوش مصنوعی: هر کسی که دل باختۀ زیبایی‌های چشمان تو شده است، دیگر نمی‌تواند چشمی داشته باشد که در برابر این عشق مقاومت کند. این عشق آن‌قدر طاقت‌فرساست که رعایت هیچ قاعده‌ای را نمی‌توان کرد.

هوش مصنوعی: من از درگاه تو دور نشده‌ام، چون به عقل دوراندیش توجه نکرده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر دل من دچار جدایی و غم شود، نباید تعجب کرد که کسی که از نزدیکی و آشنایی دور شده، حالا بیگانه و غریب به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: در این بیت به زیبایی و فریبندگی آهو اشاره می‌شود که به مانند ترفندهای روباه، دل مردم را به‌راحتی می‌رباید. این جذابیت آن‌قدر قوی است که حتی گرگ گرسنه نیز به شکار میش فکر نمی‌کند و به جای آن، مجذوب آهو می‌شود. به‌عبارتی دیگر، زیبایی و جذابیت می‌تواند حتی قوی‌ترین شکارچیان را هم به خود مشغول کند و از هدف اصلی‌شان دور کند.

هوش مصنوعی: بیاید و پرده را کنار بزنید، زیرا خواجو در حال حاضر صبرش کم و اشتیاقش بسیار زیاد است.