هوش مصنوعی: ای ساقی، بگردان لیوان شراب را، چند مدت باید صبر کنم تا از شراب تلخ دور شوم؟

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که در نگاه زاهد، نوشیدن شراب امری ممنوع و ناپسند است، ولی در دیدگاه عاشق، این کار نه تنها ناپسند نیست بلکه ترک آن نیز می‌تواند نادرست و غیرمطلوب باشد.

هوش مصنوعی: نعمت و فیضی که به صورت عمومی عرضه می‌شود، برای همه در دسترس است. اما من که به این نعمت عمومی دسترسی ندارم، احساس محرومیت می‌کنم.

هوش مصنوعی: شراب من عشق است و جام من تصویر معشوق، و چه شراب دل‌انگیزی است که از این جام می‌نوشم.

هوش مصنوعی: هر لحظه به ما از سوی او کمک می‌رسد، بنابراین آن چیز که در دست ماست هرگز تمام نخواهد شد.

هوش مصنوعی: در اینجا جام و شراب وجود دارد و هیچ‌کس نمی‌داند که این کدام است و آن کدام.

هوش مصنوعی: وقتی که من درک کنم ظرف را از نوشیدنی‌ که در آن است، چرا که ظرف مانند بوی خوش گل‌مریم و رنگ سرخ لعل می‌باشد.

هوش مصنوعی: رنگ و عطر شراب هنوز ننوشیده، انسان را از عیب و ننگ و شهرت آزاد می‌کند.

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف یک نوشیدنی خوشمزه و دلپذیر می‌‌پردازد که به مانند جامی از آن می‌باشد و مانند عطر خوشی در فضا منتشر می‌شود. این نوشیدنی به گونه‌ایست که انتهایش بسیار شیرین و دلنشین است.

هوش مصنوعی: به نام من یحیی، که به روح جود و بخشش جان می‌دهد، و به نام من، کسی که به روح بزرگواران قدرت می‌بخشد.

هوش مصنوعی: نمی‌توانم به‌طور کامل او را در کلمات و صحبت‌های خود توصیف کنم. فقط چند کلمه درباره او گفتم و تمام.