هوش مصنوعی: در گوشه‌ای از میخانه، به حالتی خاص و معنوی دست یافتم و از همه‌چیز دور شدم.

هوش مصنوعی: من هیچ خواسته‌ای جز یک لیوان پر از شراب ندارم و هیچ مشغله‌ای جز گشت و گذار دائمی.

هوش مصنوعی: بیا ای ساقی، آن جام نورانی را بیاور که با نوشیدن آن، رازهای پنهان و نامشخص مشخص می‌شود.

هوش مصنوعی: دل از حال ما خبر می‌دهد و به تأخیر می‌اندازد، اما جان، با نشان‌ها و نشانه‌هایش، از ما جلوتر می‌رود.

هوش مصنوعی: پسر ادهم از آن شراب جرعه‌ای نوشید و بر او نوری بزرگ تابید.

هوش مصنوعی: از من نپرس چگونه‌ام در غم عشق، زیرا من در این غم خوشحالم و شادابم.

هوش مصنوعی: اگر در دو جهان چیزی از دستم برود، ناراحت نیستم؛ اما نباید این ناراحتی ذره‌ای از وجودم را کم کند.

هوش مصنوعی: جهان به وجود انسان جان تازه‌ای گرفت، اما با این حال، دل انسان در این غم همچنان زنده و دردناک باقی خواهد ماند.

هوش مصنوعی: در این اندوه و غم، تو به گونه‌ای گم شدی که به اوج کمال و آرامش رسیدی؛ پس بر همین مسیر پافشاری کن.