هوش مصنوعی: زمانی که زیبایی خود را در درون خود مشاهده کرد، عشق بیرون آمد و نام عاشق و معشوق نمایان شد.

هوش مصنوعی: عاشق به عمق احساسات و ویژگی‌های درونی خود توجه دارد، اما معشوق تنها در ظاهر خود نمایان می‌شود. عشق، این واقعیت را روشن می‌کند که در عمق وجود، لایه‌های پنهان وجود دارند که تنها با نگاهی عمیق قابل درک هستند.

هوش مصنوعی: عشق به طور طبیعی خود را به نمایش می‌گذارد و به خاطر نشان دادن کامل وجودش، در آینهٔ اشیاء برای من و تو جلوه‌گری می‌کند.

هوش مصنوعی: هر چیز در جهان، مانند آینه‌ای است که نام دیگری بر آن گذاشته شده است؛ از آن آینه، عشق بر دل ما پرده‌برداری می‌کند و نام‌ها را نمایان می‌سازد.

هوش مصنوعی: وقتی به اندازه‌ی ممکن از نام‌ها بهره‌برداری کردم، عشق بر روی ما از نام‌ها به حقیقت تبدیل شد.

هوش مصنوعی: عشق خواسته بود تا خود را در چشم ما ببیند، بنابراین در تیرگی و سیاهی چشمان ما جا گرفت.

هوش مصنوعی: عشق چشمی را روشن کرد تا دیگر در هیچ جایی جز نور او نبیند.