هوش مصنوعی: اگر از لذت‌های زودگذر و فانی دنیا بهره ببری، هیچ خوشی واقعی نخواهی چشید. همچنین، تنها به خوبی‌های ماندگار و پایدار نیز تکیه کنی، باز هم به خوشی واقعی نخواهی رسید.

هوش مصنوعی: در عشق، به چنان مرحله‌ای برس که کاملاً در آن غرق شوی و به نوعی از خودگذشتگی برسید. چرا که بدون این نوع خودفانی، نمی‌توانی از خداوند بهره‌مند شوی.

هوش مصنوعی: برای بهره‌برداری از زندگی و خوشبختی، ابتدا باید به درون خودت نگاهی بیندازی و از خودت طلب کنی. اگر تلاش کنی که چیزی را در دنیای بیرونی جستجو کنی، هرگز آنچه را که می‌خواهی پیدا نخواهی کرد.

هوش مصنوعی: اگر از نعمت‌های زندگی بی‌نصیب باشی و فقط به ظواهر و لباس‌های زرق و برق توجه کنی، هیچ بهره‌ای از حقیقت و خوشی نخواهی برد. در واقع، ارزش در داشتن نیت خالص و درک عمیق زندگی است، نه در ظاهر.

هوش مصنوعی: اگر دل تو به حرص و خواسته‌های دنیاست، نمی‌توانی از فیض و برکات صحبت با اهل صفا و پاکی برخوردار شوی.

هوش مصنوعی: چه فایده دارد که در باغ به گل نشستی و عطر دل‌انگیز تو پیچیده، در حالی که اگر بادی از سمت صبح بی‌گذرد، تو از این عطر بهره‌ای نخواهی برد؟

هوش مصنوعی: اگر کسانی که به اهل ولایت و محبت تعلق دارند از بلاها بهره‌مند شوند، پس خود بلای تو نیز همین بس است؛ چرا که از بلا، بهره‌ای نخواهی برد.