هوش مصنوعی: دل و جان خود را به یار منحصر به فرد خود گره بزن و هر چیزی غیر از عشق او را رها کن و از خود دور کن.

هوش مصنوعی: او از نظر ذات به حدی غنی است که نیازی ندارد، اما در ظاهر و در بروز این غنا، به خواسته‌ها و نیازهای خود وابسته است.

هوش مصنوعی: زاهد از من خواست که به تماشای زیبایی‌های خوبان نپردازم و سوگند خورد که من از اینکار پرهیز کنم. اما من نمی‌توانم آن سوگند را بشکنم، زیرا تو خود زیبایی و جلوه‌گری.

هوش مصنوعی: هیچ چیز نمی‌تواند مانع ارتباط عارف با حقیقت شود؛ تنها چیزی که او را مشغول کرده، عشق به تو است و همین عشق برایش از همه چیز مهم‌تر است.

هوش مصنوعی: دانش و فهم یک فرد به سخنان تو بستگی دارد، بنابراین با لبخند شیرین و خاموشی‌ات، دلی را بگشای.

هوش مصنوعی: دلسوزی به من نصیحت می‌کند که عشق را رها کن و از محبوب خود رو بگردان تا بتواند از شرم نصیحت خود رهایی یابد.

هوش مصنوعی: محبوب و یار بی‌نظیر ما نشان‌دهنده‌ی یگانگی است. پس برای بهره‌مندی از او، باید به رستاخیزی درون خود برسی و از قید و بندهای دنیوی رها شوی.