هوش مصنوعی: آن کسی که به خاطر دل آنانی که به چشم‌پوشی و عشق مشهورند، خداوند او را صاحب قدرت و حکومت ساخته، همواره در نظر اهل بصیرت، با ارزش و گران‌قدر خواهد بود و جنبه‌ای از اعتبار و عظمت را دارد.

هوش مصنوعی: من شرمنده‌ام که وقتی او به سراغم آمد، پیام‌آورش از جانم برنخاست تا جانم را به پای او بریزم.

هوش مصنوعی: وقتی که زیبایی خاصی به مقصدی می‌رسد، آیا مناسب است که چشم‌های گدایان از آن زیبایی انتظار داشته باشند که در برابرشان ظاهر شود؟

هوش مصنوعی: زمانی که زیبایی و جلوه‌های درخشان ایاز نمایان شود، فقط محمود قادر به دیدن آن زیبایی است و کسی دیگر نمی‌تواند آن را ببیند.

هوش مصنوعی: چشم‌های افرادی که نیّت‌های سوء دارند مانند کافور سفید است، چون نمی‌خواهند لکه‌ی سیاه و عمیق آن خال معنوی را ببینند.

هوش مصنوعی: اگر دل من را بشکافند، مانند گلی خواهد شد که آن غنچه از عشق خود، به قطرات خون آغشته است.

هوش مصنوعی: تنها سخن زبان است که گناه کسی را نمی‌سازد؛ آه اگر این سخن را در نظر نگیرند، کریمان هم گناه آن شخص را نخواهند بخشید.