هوش مصنوعی: خانه‌ام امروز از حسد پری خالی است، پس زنجیر بیاورید چون امروز دیوانه‌ام.

هوش مصنوعی: نمی‌خواهم آرامش بدم به تو که من با کسی در ارتباط نیستم. بلند شو که امروز من از همه کس دور هستم.

هوش مصنوعی: شاید امروز از جمع دیگران جدا شوم، مثل پروانه‌ای که دور از شمع است.

هوش مصنوعی: امروز منتظرم که صحبت‌های او را بشنوم و همه جا به داستان من گوش می‌دهند.

هوش مصنوعی: ای زمین لرزه، چه کنم با این خانه بدون چهره‌ات؟ این کلبه ویرانه‌ام را امروز با خشونت ویران کن.

هوش مصنوعی: باشد که مرا از تاریکی جدایی نجات دهی، ای آه، امروز آتش جگرسوزی را به خانه‌ام بیفکن.

هوش مصنوعی: امروز اگرچه از صد دانه گوهر که از چشمانم می‌ریزد محرومم، اما یک دانه از آن گوهر را هم ندارم.

هوش مصنوعی: من از جدایی، جامی پر از زهر به دست می‌گیرم، چون امروز پیمانه‌ام از چرخ فلک پر شده است.

هوش مصنوعی: این غم و اندوه من را به حالت بی‌هوشی و مستی نمی‌برد. به من یک جام نشان بده و امروز مرا به میخانه‌ام ببر.